Pascha 2016

List Paschalny Świętego Soboru Biskupów Świętego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego do Czcigodnego Duchowieństwa, miłujących Boga Mnichów i wszystkich wiernych Jego Dzieci

Chrystus Zmartwychwstał!
Gdy do grobu zstąpiłeś, o Nieśmiertelny,
w tedy zniszczyłeś moc otchłani,
i powstałeś jako zwycięzca,
Chryste Boże upadłym dałeś Zmartwychwstanie
( kontakion )

Dzisiaj Święty Kościół ziemski i niebieski wychwala Zmartwychwstałego Chrystusa Dawcę Życia: Dzisiaj weseli się całe stworzenie i raduje się , Chrystus bowiem Zmartwychwstał i zniewolił piekło (stichos 9. pieśni kanonu paschalnego).

Na krzyżu na Golgocie s pełniona została wielka ofiara Miłości. Chrystusumiłowawszy swoich będących w świecie, do końca ich umiłował (J 13,1) i dał im możliwość zmartwychwstawania z Nim.

Jezus Chrystus powstał z grobu, jak i przepowiedział. Nie powstrzymał Go opieczętowany grób, nie przeszkodzili postawieni przy grobie żołnierze. Zbawiciel spełnił wszystko, co przepowiedział. Nie ma takiej mocy, która mogłaby pokonać Pana, nie ma władzy mogącej przeszkodzić Chrystusowi w spełnieniu woli Bożej.

Zbawca dał śmierci władzę związania siebie, ale rozerwał więzy śmierci, skruszył bramy otchłani i dał nam życie wieczne i wielkie miłosierdzie. Wszystkim głoszona jest dzisiaj radość, zmarłym i żywym. Jego Zmartwychwstanie oświeca drogę przez życiowe morze. Do Jego spokojnej przystani przybiegamy i wołamy: wyprowadź ze zniszczenia nasze życie.

Niebiosa niechaj godnie weselą się i ziemia niech się raduje, niech świętuje świat cały, widzialny i niewidzialny, albowiem Chrystus, radość wieczna, Zmartwychwstał. Tę radość zwiastują niewiasty niosące wonności, usłyszawszy ją od Anioła. Zwiastują Apostołowie, którzy widzieli samego zmartwychwstałego Pana. Moc Zmartwychwstałego Chrystusa objawia się w całej historii w licznych znakach i cudach okazanych w świecie.

Bracia i Siostry! Wiarę, mądrość i wytrwałość czerpali ze Zmartwychwstani a Chrystusa męczennicy, asceci, biskupi, ojcowie i nauczyciele Świętego Kościoła i wytrwali w wierze nasi praojcowie.

Światłość Zmartwychwstania Chrystusa oświecała wszystkich cierpiących za imię Chrystusowe, wszystkich mających w Nim nadzieję. Jako przykład mogą posłużyć nasi ojcowie, matki, bracia i siostry, którzy cierpieli za Święte Prawosławie na naszej ziemi. Są to męczennicy chełmsko – podlascy: św. Maksym Gorlicki i wielu innych, którzy świadczą o swojej wierności Matce – Kościołowi. My weszliśmy w trud ich świadectwa o Zmartwychwstałym Chrystusie. Ich ofiara wymaga od nas dzisiaj naszej wierności i nie zachwianej wytrwałości nie patrząc na wszelkiego rodzaju fałszywe informacje o Kościele i Świętym Prawosławiu. Dzisiaj my, patrząc na doświadczenie naszych przodków, powinniśmy uczyć się od nich mądrości i miłości do świętej wiary prawosławnej i dawania świadectwa tam, gdzie żyjemy, o tym, że z nami jest Zmartwychwstały Chrystus. Dzisiaj powinniśmy pamiętać, że przez całą historię z nami jest Bóg! Z nami Bóg, zrozumcie to i ukorzcie się, albowiem z nami Bóg, śpiewamy wraz z całym Kościołem. Wszystko to daje nam prawda powstania Chrystusa z martwych.

Bracia i Siostry! Nikt inny, a Zmartwychwstały Chrystus, Zwycięzca piekła i śmierci, Źródło życia, przyobleka nas w swoją niezwyciężoną moc. To ona, tak jak naszym przodkom, pomaga głosić dobro i walczyć ze złem, daje nam moc odpierania wszelkich współczesnych doświadczeń, naruszających podstawy nauki Chrystusowej. Nikt inny, a Chrystus Zmartwychwstały, zwraca się do nas: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi, małej wiary? (Mt 8,26), Nie bój się, maleńka trzódko, bowiem Ojciec zechciał dać wam królestwo (Łk 12,32). To On, Zmartwychwstały, wzywa nas: Przyjdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i obciążeni, a Ja dam wam odpoczynek (Mt 11,28).

Zmartwychwstały Pan wzywa nas wszystkich, abyśmy byli z Nim. On nikogo nie odrzuca, wszystkim daje moc i światłość Bożą. My, ludzie wiary, prawosławni chrześcijanie, mówimy: Cóż może oddzielić nas od Niego? Grzech? On przyszedł wszystkim dać przebaczenie. Niewiara? On spełnia prośby tych, którzy Go wzywają! Panie! Pomóż naszej niewierze! Może choroby? Albo życiowe troski? One przemijają jak sen.

Pamiętajmy, że troski zawsze rodzą radość. Uniżenie Syna Człowieczego przemieniło się w Jego Bożą chwałę. Jeszcze nie zaszło pod ziemię Słońce Sprawiedliwości, jak zajaśniała zorza Jego Zmartwychwstania. On znów stoi przed Dziewicą i Anioł mówi do Niej: Raduj się! Twój Syn powstał z grobu. Nie tylko siebie, ale także i martwych podźwignął z grobu. Ludzie, weselcie się!

Bracia i Siostry! Młodzieży! Dzieci! Rozweselmy się paschalną radością mając świadomość, że moc Świętej Paschy nie wyczerpuje się. Ona jest wszechmocna i ożywcza. Bramy otchłani nie zwyciężyły Chrystusa, one nie są w stanie i dzisiaj zwyciężyć Jego Świętego Kościoła, a w nim tych, którzy miłują Kościół i Pana Jezusa.

Witamy paschalnym pozdrowieniem Czcigodne Duchowieństwo, Miłujących Boga Mnichów, Młodzież, Dzieci i wszystkich wiernych naszego Kościoła:
Chrystus Zmartwychwstał!

Światłość paschalnej radości niech napełni całą naszą lu dzką istotę i przemieni jąw postać podobną do uwielbionego ciała swego (Flp 3,21). Niech miłość tryumfuje w ludzkich sercach, bowiem nasza ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa (Flp 3,20).

Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał!

Z Bożego miłosierdzia, pokorni:
+ Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski
+ Szymon, Arcybiskup Łódzki i Poznański
+ Adam, Arcybiskup Przemyski i Nowosądecki
+ Jeremiasz, Arcybiskup Wrocławski i Szczeciński
+ Abel, Arcyb iskup Lubelski i Chełmski
+ Jakub, Arcybiskup Białostocki i Gdański
+ Grzegorz, Biskup Supraski
+ Jerzy, Biskup Siemiatycki, Prawosławny Ordynariusz WP
+ Paisjusz, Biskup Gorlicki

Warszawa, Pascha Chrystusowa 2016 roku

 

Rekolekcje Duchowieństwa 2015

W najbliższy czwartek (31.12), w cerkwi pw. Opieki Matki Boskiej w Choroszczy odbędą się Bożonarodzeniowe rekolekcje duchowieństwa dekanatu białostockiego. Boska Liturgia rozpocznie się o godz. 9.00.

 

Wielki Post w Cerkwi Prawosławnej

W Kościele prawosławnym Post rozpoczyna się dwa dni wcześniej niż na Zachodzie. ?Czysty Poniedziałek? był w Grecji, w każdym razie w przeszłości, pierwszą w ciągu roku uroczystością na świeżym powietrzu. Wtedy to prawosławni całymi rodzinami wyjeżdżali na wieś, wchodzili na wzgórza i puszczali latawce. Porównajmy taki obraz początku Postu z Zachodnim ceremoniałem Środy Popielcowej.

Oba są oczywiście bardzo różne w swych skojarzeniach. Popiół wysypywany na głowy i znaczone popiołem czoła, ze wszystkim, co to oznacza – poczucie śmiertelności i skruchy – na pewno stanowią istotną część znaczenia Wielkiego Postu. Nie to jednak akcentuje greckie Prawosławie na jego początku. Przeciwnie, zachęcani jesteśmy do kojarzenia Wielkiego Postu ze świeżym powietrzem, z wiatrem hulającym po wzgórzach, z nadejściem wiosny. Wielki Post jest czasem na puszczanie latawców – czasem na przygodę, odkrywanie, nowe inicjatywy, nowe nadzieje.

Z pewnością to nie przypadek, że czas Wielkiego Postu nie następuje jesienią, kiedy spadają liście i dni stają się coraz krótsze, ani też w zimie, gdy drzewa są nagie, a stawy zamarznięte, lecz na wiosnę, gdy pękają lody i wszędzie pojawia się nowe życie. W rzeczywistości pierwotne znaczenie angielskiego słowa ?lent? (post) to właśnie ?wiosna?. Wskazują na to słowa pewnego średniowiecznego angielskiego poematu:

?Lenten is come with love to towme.
With blossom and with briddes rowne?.

?Wiosna nadeszła z miłością do świata,
z kwieciem i ptasim śpiewem?.

Kojarzenie Wielkiego Postu z czasem miłości może wydawać się dziwne, ale spróbujemy wkrótce pokazać, że to również jest część jego znaczenia. Związek Wielkiego Postu z wiosną jest wyraźnie widoczny w prawosławnych tekstach liturgicznych:

?Nadeszła postna wiosna,
Kwiat pokajania zaczął się rozwijać?.

Pokajanie (gr. metanoia), ?zmiana zdania?, ?zmiana postawy? – to nie tylko popiół, ale też otwierające się kwiaty.

Taki właśnie jest kontekst, w którym powinien być umiejscowiony Wielki Post: jest tu coś z puszczania latawców i z początku wiosny. To również wolność. Nie bez znaczenia jest też i to, że obchodzone 25 Marca Święto Zwiastowania, jedno z najważniejszych świąt kalendarza liturgicznego, niemal zawsze wypada w czasie Wielkiego Postu. Wtedy to właśnie wysławiamy wolność wyboru przejawioną przez Przenajświętszą Marię Pannę.

Gdy Archanioł Gabriel zwiastował Marii Boży zamiar, czekał na jej odpowiedź: ?Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego? (Łk 1,38). Słowa Marii nie były przesądzanym zakończeniem tego dialogu; mogła odmówić. Trójca Święta respektuje naszą wolność wyboru. Zgodnie ze słowami pochodzącego z II wieku Listu do Diogneta, ?Bóg przekonuje, nie zmusza; przemoc jest mu obca?.

Tak właśnie było w przypadku Świętej Dziewicy: Bóg nie stał się człowiekiem bez dobrowolnej zgody Tej, która miała stać się Jego matką. Jej dobrowolna zgoda była tu niezbędnym warunkiem. ?Współpracownikami (gr. synergoi) Bożymi jesteśmy?, mówi Św. Paweł (1Kor 3,9), i odnosi się to przede wszystkim do Dziewicy Marii. W czasie zwiastowania nie była ona jedynie podatnym narzędziem, ale aktywnym uczestnikiem tego misterium – była synergos, współpracownikiem Boga. Jak ujął to Św. Ireneusz (+ ok. 200), ?Maria współpracuje z ekonomią (t.j. Bożym planem zbawienia – przyp. tłum)?.

Tu znajdujemy jeszcze jedną wskazówkę odnośnie znaczenia Wielkiego Postu. Będąc okresem poszukiwania, duchowej wiosny, dotyczy on również tego, jak używamy naszej ludzkiej swobody wyboru. W czasie Postu uczymy się być wolnymi. Wolność bowiem, tak jak i spontaniczny sposób bycia, jest czymś czego trzeba się nauczyć. Gdybyście zapytali mnie, ?Czy umiesz grać na skrzypcach??, a ja odpowiedziałbym, ?Nie jestem pewien, nigdy nie próbowałem?, moglibyście odebrać mą odpowiedź jako nieco dziwną. Nie będę, bowiem w stanie grać na skrzypcach sonaty Bacha, jeżeli wcześniej, poprzez długotrwałe i wytężone ćwiczenia, nie nauczę się prawidłowo obchodzić z tym instrumentem.

Podobnie dzieje się z naszym praktykowaniem wolności na płaszczyźnie moralnej. Jako człowiek, osoba na podobieństwo Boga, nie jestem prawdziwie wolny dopóki nie nauczę się używać mej wolności właściwie, a ten proces uczenia się zakłada posłuszeństwo, dyscyplinę i samo dyscyplinę. Wolność nie jest jedynie darem; to również zadanie. Rosyjska duchowość określa to terminem podwig, ascetyczny wysiłek. Jak słusznie stwierdza Mikołaj Bierdiajew (1874-1948), ?Wolność nie jest łatwa, jak twierdzą jej wrogowie i oszczercy: wolność jest trudna; to ciężkie brzemię?. Ale jest to również przywilej i radość.

Tak więc poznaliśmy trzy ?sondy?, które mogą pomóc nam żeglować naszym okrętem po wielkopostnym archipelagu. Widzimy już wystarczająco wyraźnie, że istotą Wielkiego Postu nie jest jedynie sposób naszego korzystania z pokarmów i napojów. Spróbujmy zatem poszerzyć nasze pojmowanie Wielkiego Postu biorąc pod uwagę, po pierwsze, analogię ze Starego Testamentu, po drugie, sposób, w jaki Wielki Post pojawił się we wczesnym Kościele i po trzecie, jego szczególne znaczenie w dzisiejszym świecie. To ukaże nam, iż Post dotyczy: po pierwsze, dziękczynnego ofiarowania świata na powrót Bogu; po drugie, chrzcielnej inicjacji i misyjnego świadectwa Cerkwi; i po trzecie, sposobu naszego stosunku do innych ludzi i do środowiska materialnego. Podsumowując w trzech słowach: Wielki Post to ofiara, nauczanie i uczestnictwo.

Nabożeństwa Wielkiego Postu:

  • 1 marzec 2015 – I Niedziela Wielkiego Postu. Triumf Ortodoksji
  • 8 marzec 2015 – II Niedziela Wielkiego Postu. Św. Grzegorza Palamasa.
  • 15 marzec 2015 – III Niedziela Wielkiego Postu. Adoracja Krzyża Świętego.
  • 22 marzec 2015 – IV Niedziela Wielkiego Postu. Św. Jana Klimaka.
  • 29 kwiecień 2015 – V Niedziela Wielkiego Postu. Św. Marii Egipcjanki.
  • 5 kwiecień 2015 – Niedziela Palmowa. Wejście Pana do Jerozolimy.

Autor: bp Kallistos (Ware) www.cerkiew.pl

Święto Poczajowskiej Ikony Matki Bożej 2014

W dniu 10.08.2014 roku w parafii pw Opieki Matki Boskiej w Choroszczy obchodzone było święto Ikony Matki Boskiej Poczajewskiej. Boską Liturgię o godz. 10.00 sprawował o. Jan Troc proboszcz parafii w Starosielcach wraz z przybyłym duchowieństwem.

Poczajowska Ikona Matki Bożej znajduje się w Ławrze Poczajowskiej na Ukrainie i należy do najbardziej czczonych wśród Słowian. W 1559 r. grecki metropolita Neofita podarował Ikonę Annie Gojskiej ? dziedziczce majątku, na terenie, którego znajdowała się Ławra Poczajowska. Z biegiem czasu zauważono, że Ikona emanuje niezwykłą światłością. Wkrótce miał miejsce pierwszy cud uzdrowienia. Niewidomy od urodzenia brat Gojskiej odzyskał zdrowie. Po tym wydarzeniu, które miało miejsce w 1597 r., Anna Gojska postanowiła przekazać Ikonę do monasteru w Poczajowie. Od 1649 r. Ikona znajdowała się w głównej świątyni ? soborze Świętej Trójcy. W 1675 r. dzięki modlitwom mnichów przed Świętą Ikoną, monaster został ocalony od oblegających go wojsk tureckich. W noc poprzedzającą szturm nad monasterem ukazała się świetlista postać Bogarodzicy otoczonej aniołami. Widzieli ją również Turcy, którzy strzelali z łuków, ale strzały zawracały ku nim. Był to dla pogan widoczny znak opieki Matki Bożej nad monasterem. W latach 1721-1831 monaster poczajowski znajdował się w rękach unitów. Z tego okresu pochodzi, spoczywająca na głowie Bogarodzicy korona, nadana przez papieża jako dowód cudotwórczości Ikony. Koronacja Ikony miała miejsce w 1733 r. W 1831 r. monaster powrócił do prawosławnych. Od tej pory przed opuszczającą się z ikonostasu Ikoną, znajdującą się nad królewskimi wrotami, tłumnie gromadzą się wierni, odprawiane są uroczyste akatysty i mnożą się przypadki uzdrowień1. Inicjatywa przywiezienia kopii Ikony Poczajowskiej Matki Bożej do cerkwi w Choroszczy wyszła od ks. Wł. Garustowicza, który zapragnął ją sprowadzić w 10 rocznicę otrzymania święceń kapłańskich. Jubileusz zbiegał się w czasie ze świętem Ikony Matki Bożej. W 1934 r. ks. Wł. Garustowicz i członkowie bractwa naszej cerkwi udali się z pielgrzymką do Ławry Poczajowskiej. 4 sierpnia 1935 r. kopię Ikony Matki Bożej przywiózł do Białegostoku archimandryta Beniamin z duchowieństwem. O godz. 17 na dworzec PKP w Białymstoku przybyły rzesze wiernych z okolicznych parafii i Białegostoku. Ikonę i archimandrytę witało miejscowe duchowieństwo na czele z dziekanem białostockim, ks. J. Guszkiewiczem i proboszczem parafii choroszczańskiej, który przybył tu ze swoimi parafianami z Choroszczy i Topilca. Po powitaniu archimandryty w stronę Choroszczy wyruszyła uroczysta procesja ? ?Kriestnyj Chod? na czele z Ikoną, archimandrytą Beniaminem, duchowieństwem i wiernymi. W Bacieczkach dołączyli do procesji kolejni wierni. Tu też nastąpiło pożegnanie pielgrzymów starosielckich, a procesja ruszyła dalej. We wsi Łyski odprawiono molebień. Całą drogę pielgrzymi śpiewali tropariony i okolicznościowe pieśni poświęcone Matce Bożej Poczajowskiej. Choroszcz przywitała Ikonę niezwykle uroczyście, obecni byli niemal wszyscy parafianie i rzesze katolików. Po wniesieniu jej do cerkwi odsłużono uroczysty molebień. Przez cały tydzień do choroszczańskiej cerkwi przybywały rzesze wiernych z Białostocczyzny i Grodzieńszczyzny, by pokłonić się Świętej Ikonie. Były to niezwykłe dni w życiu prawosławnej społeczności Choroszczy. Święto Ikony Matki Bożej Poczajowskiej jest drugim świętem parafialnym naszej cerkwi.